NURU YA UTUMISHI: MWALIMU NYERERE, UJAMAA NA RANGI ZA UTAKATIFU

Kesho, Tanzania na ulimwengu unaposimama kwa heshima kutafakari na kuadhimisha maisha ya Baba wa Taifa, Mwalimu Julius Kambarage Nyerere, haturudishi tu kumbukumbu nyuma kutazama mwanasiasa aliyetwaa nchi na kuitengeneza; tunatazama kiumbe aliyevuka mipaka ya utawala wa kidunia na kuingia katika madhabahu ya Utumishi wa Mungu na Mwanadamu.

Mchakato unaoendelea katika Kanisa Katoliki wa kumchunguza maisha yake kama Mtumishi wa Mungu kuelekea kutangazwa Mwenye Heri na hatimaye Mtakatifu, hauji kwa bahati mbaya. Unakuja kwa sababu maisha yake hayakuwa tu ya uongozi wa kisiasa, bali yalikuwa ni ushuhuda wa matendo ya haki, unyenyekevu, na upendo wa dhati kwa mnyonge.

Ujamaa Kama Lugha ya Ki-Mungu na Utu

Kwa Nyerere, Ujamaa haukuwa tu mfumo wa kiuchumi au kiitikadi ya kisiasa; Ujamaa ulikuwa ni imani iliyoishi katika matendo. Katika ulimwengu uliotawaliwa na ubinafsi, ulimundaji wa matabaka na ulimbikizaji wa mali, Mwalimu alileta falsafa iliyozungumza lugha moja na Utakatifu: kwamba utu wa mwanadamu ndio msingi na kigezo kuu cha maendeleo.

Aliposema "Ujamaa ni Utu," Mwalimu alikuwa akifungua ukurasa ambapo kumhudumia masikini, kumpa mnyonge sauti, na kugawana kidogo kilichopo si tu wajibu wa kisiasa, bali ni ibada na utumishi kwa Muumba. Maisha yake binafsi yakawa shuhuda wa imani hiyo. Mtawala aliyetawala kwa miaka zaidi ya robo karne, lakini akaondoka madarakani bila majumba ya kifahari, bila kuweka amana za siri ugenini, na bila kutumia madaraka kujitajirisha. Unyenyekevu huu wa kipekee ni kielelezo cha roho iliyoteua kuishi maisha mepesi ya kidunia ili kutajirisha nafsi za wengi.

Siasa Isiyo na Mawaa na Muujiza wa Amani

Kati ya mambo yanayomfanya atazamwe kwa jicho la kiroho ni jinsi alivyotumia uongozi kama chombo cha kuponya nafsi ya taifa. Katikati ya bara la Afrika lililotikiswa na vita vya ukabila, udini, na chuki za rangi, Nyerere alitumia Ujamaa na lugha ya Kiswahili kuunda muujiza wa amani na umoja.

Alitufundisha kuwa sote ni ndugu, watoto wa Baba mmoja. Alipoongoza mapambano ya kuwakomboa ndugu zetu wa Kusini mwa Afrika, hakufanya hivyo kwa ajili ya ushawishi wa kijiografia, bali kwa sababu ya imani yake thabiti kwamba mwanadamu hawezi kuwa huru kamili ikiwa jirani yake yupo kwenye pingu za dhuluma. Hiyo ndiyo nafsi ya utumishi uliotukuka—upendo usio na mipaka.

Mtu wa Sala na Mtu wa Kazi

Mwalimu hakuweka ukuta kati ya madhabahu na chemba ya Urais. Alikuwa mtu wa sala ya kimya kimya, anayeanza siku yake kwa kupiga magoti Mbele za Mungu kwenye Misa Takatifu, kisha kutoka nje kushika jembe na kupigania haki ya mkulima wa kijijini. Imani yake haikuwa ya maneno ya kuonyesha watu, bali ilikuwa ni utashi wa ndani uliomwongoza kukataa dhuluma, kukemea rushwa, na kusimama upande wa wanyonge siku zote za maisha yake.

Tunapomkumbuka na kumuombea katika mchakato huu wa kiroho, tunatambua kuwa alituachia urithi usiotikisika:

Amani inayotulinda kuliko majeshi.
Umoja unaotuvusha katika dhoruba za udini na ukabila.
Unyenyekevu unaowakumbusha viongozi kuwa wao ni watumishi na sio mabwana.

Wito Wetu Kesho

Kesho tunapoiadhimisha Siku ya Mwalimu Nyerere, hatuadhimishi tu tarehe kwenye kalenda; tunawasha tena taa ya maadili na utumishi aliyotuachia. Njia yake ya kuelekea kwenye madhabahu ya utakatifu ipo ndani ya kila Mtanzania anayechagua Utu kabla ya Mali, Amani kabla ya Chuki, na Umoja kabla ya Utengano.

Raha ya Milele Umpe Ee Bwana, na Mwanga wa Milele Umwangazie. Kumbukumbu ya Mtumishi wa Mungu, Mwalimu Julius Kambarage Nyerere na Idumu Milele.